Zespół
XIX wieku i Studenckie Koło Kulturoznawcze przy Instytucie Kultury
Polskiej UW
zapraszają na ogólnopolską studencko-doktorancką konferencję naukową
zapraszają na ogólnopolską studencko-doktorancką konferencję naukową
Wynalazek
w XIX wieku
Praktyka,
utopia, metafora
Warszawa,
23—24 maja 2013 roku
„Wiek
XIX był wiekiem pary i elektryczności” — kiedy po raz kolejny
czytamy te słowa, mamy do czynienia z metaforą zleksykalizowaną,
za którą skrywa się jedna z najpojemniejszych i najbardziej
nośnych kategorii, jakie pozwalają mówić o codzienności i
wyobraźni ówczesnych. Oprócz telegrafu, aparatu fotograficznego,
fonografu czy telefonu w XIX wieku wynaleziono odkurzacz i wieczne
pióro, prasę rotacyjną, karabin maszynowy i prysznic; poszukiwano
technologii umożliwiającej komunikację z Zaświatem; wielokrotnie
próbowano opatentować perpetuum
mobile. „Wiek XIX — pisał
Alfred North Whitehead — był wiekiem zamętu w sensie, którego
nie sposób przypisać stuleciom poprzedzającym czasy nowożytne”.
W innym zaś miejscu: „największym wynalazkiem XIX wieku było
wynalezienie metody stwarzania wynalazków”. Ale nie tylko ze
względu na profesjonalizację badań naukowych, narodziny
technologii czy — mówiąc najogólniej — wszechobecność
myślenia empirycznego XIX wiek był stuleciem
wynalazku i wynalazczości.
Wynalazek
jako fakt społeczny, figura wyobraźni, ucieleśnienie postępu.
Jako przedmiot codziennego użytku, a zarazem jako coś, co
reorganizuje doświadczanie czasu i przestrzeni. Wynalazek, czyli
przyczyna i nieodłączny element nowych, zmieniających się praktyk
kulturowych, źródło myślenia utopijnego i
fantastyczno-futurologicznych wizji oraz przedmiot krytyki społecznej
— są to zagadnienia, które chcielibyśmy poddać refleksji
antropologicznej, i do takiej refleksji zapraszamy. Proponujemy
zwłaszcza tematy takie jak:
- wynalazek a percepcja przestrzeni i czasu;
- wynalazek jako figura narracyjna w dyskursie modernizacyjnym i antymodernizacyjnym;
- lokalne oblicza postępu;
- relacje między wynalazkiem a ciałem;
- wynalazek między nauką a zabobonem;
- wynalazek jako manifestacja lęków i pragnień epoki;
- mit odkrycia naukowego;
- rzecz powszednia, rzecz cudowna, czyli granica między pospolitością a niezwykłością wynalazku;
- widowiskowość wynalazku — oglądanie, podziwianie, konsumpcja wrażeń;
- społeczny odbiór wynalazcy — wynalazca wielbiony lub w ogniu krytyki, jako szaleniec, geniusz, bohater i antybohater kulturowy;
- społeczny odbiór wynalazku — wynalazek bezużyteczny, zbędny, wyśmiany, użyteczny, potrzebny, podziwiany;
- wynalazek — świadectwo nowego porządku kulturowego czy zapowiedź chaosu?
Zgłoszenia
zawierające imię i nazwisko, kierunek i rok studiów, nazwę
uczelni i jednostki, telefon i adres e-mail, biogram oraz tytuł
referatu i krótki abstrakt (1200—1800 znaków) prosimy nadsyłać
do 14 kwietnia 2013 roku na adres wynalazekxix@gmail.com.
O decyzji w sprawie przyjęcia zgłoszenia powiadomimy Państwa do 21
kwietnia. Opłata konferencyjna wynosi 90 zł i nie obejmuje
zakwaterowania. Przewidujemy publikację tomu pokonferencyjnego.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Docenimy Wasze głosy w dyskusji oraz odrobinę kultury osobistej.